Dołącz do Pana Wątroby

Ścieżka diagnostyczna

Ścieżka diagnostyczna w HCV

Jeśli występują objawy zapalenia wątroby lub pacjent należy do grupy ryzyka
lub istnieje podejrzenie, że mogło dojść do zakażenia, należy wykonać testy diagnostyczne, które pozwolą potwierdzić lub wykluczyć zakażenie wirusem HCV.

Do potwierdzenia bądź wykluczenia zakażenia wirusem HCV wykorzystuje się w zasadzie dwa rodzaje testów:

- Pierwszy z nich to test na obecność przeciwciał anty-HCV. Przeciwciała anty-HCV pojawiają się we krwi w odpowiedzi na zakażenie wirusem i są elementem reakcji obronnej organizmu.

- Drugi rodzaj testu, bardziej skomplikowany, to test pozwalający wykryć i ocenić liczbę wirusów HCV (fachowo mówi się o liczbie kopii wirusowego RNA w osoczu czyli RNA-HCV).

Pozytywny wynik testu na przeciwciała anty-HCV oznacza, że przeciwciała anty-HCV we krwi są obecne, a więc musiało dojść do kontaktu z wirusem HCV. Wówczas należy wykonać test na obecność samego wirusa. Jeśli nie stwierdza się kopii RNA HCV, może to oznaczać, że pacjent przebył zakażenie wirusem i doszło do samowyleczenia. Jeśli jednak potwierdzona zostanie obecność wirusa we
krwi oznacza to, że doszło do zakażenia. Trudno jednak tylko na tej podstawie rozróżnić, czy jest to zapalenie wątroby ostre czy przewlekłe. Konieczne jest zebranie właściwego wywiadu oraz inne badania.

Negatywny wynik testu na obecność przeciwciał anty-HCV niekoniecznie musi wskazywać na całkowity brak zagrożenia infekcją HCV. Przeciwciała bowiem pojawiają się we krwi z pewnym (nawet kilkutygodniowym) opóźnieniem. Jeśli więc zachodzi podejrzenie, że mogło dojść do kontaktu
z wirusem HCV, takie badanie należy powtórzyć po kilku tygodniach lub wykonać badania RNA-HCV.
Ważne jest, aby pamiętać, że przeciwciała anty-HCV mogą się nie pojawić, jeśli
mamy do czynienia z osobami z poważnym deficytem odpowiedzi immunologicznej (np. osoby leczone immunosupresyjnie).