Dołącz do Pana Wątroby

Standardy Leczenia

Dotychczas standardem leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C była terapia złożona
z pegylowanych interferonów- i rybawiryny.

Interferony to grupa występujących w organizmie białek, które tworzą zasadniczą część układu odpornościowego i biorą udział w zwalczaniu wielu infekcji w organizmie człowieka. Interferony, stosowane w terapii WZW C zostały poddane tzw. pegylacji, co spowodowało, że pegylowany interferon-alfa rozkłada się powoli i utrzymuje stałą ilość leku
w organizmie pacjenta przez dłuższy czas. W ten sposób poprawiona została skuteczność pegylownych interferonów oraz pojawiła się możliwość przyjmowania leku tylko raz w tygodniu.

Rybawiryna jest syntetycznym przeciwwirusowym nukleozydem analogowym, który zwiększa skuteczność leczenia interferonem.

Odsetek powodzeń leczenia skojarzonego pegylowanym interferonem i rybawiryną zmienia się zależnie od genotypu wirusa. Osoby zakażone wirusem genotypu 1 mają znacząco mniejsze szanse powodzenia leczenia (poniżej 50 %) pegylowanym interferonem-alfa i rybawiryną niż osoby zakażone
genotypami 2 i 3.

Jeśli chodzi o działania niepożądane, leki działają zarówno na komórki wirusa jak i zdrowe komórki organizmu, co może powodować objawy grypopodobne (gorączka, zmęczenie, bóle kostno-stawowe), niedokrwistość, małopłytkowość i depresja.

Nowe Sposoby leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C

Nowym rodzajem terapii wirusowego zapalenia wątroby typu C są Bezpośrednio Działające Leki Przeciwwirusowe (z ang. Direct Acting Antivirals). Jest to grupa leków, która obejmuje: Inhibitory proteazy, inhibitory polimerazy oraz inhibitory NS5A.

Jeśli chodzi o mechanizm działania, inhibitory proteazy blokują ważny etap replikacji wirusa i są podawane łącznie z pegylowanym interferonem-alfa i rybawiryną (schemat trójlekowy), by w znacznym stopniu zwiększyć ich skuteczność i skrócić czas trwania terapii. Natomiast inhibitory polimerazy przerywają działanie enzymu, który kopiuje materiał genetyczny wirusa potrzebny dla replikacji wirusa. Z kolei inhibitory NS5A wiążą się z białkiem niezbędnym do replikacji wirusa.

W chwili obecnej tylko inhibitory proteazy zostały zatwierdzone przez europejską agencję EMA do stosowania w terapii WZW C i w niektórych krajach Unii Europejskiej pacjenci są już nimi leczeni.

http://www.who.int/csr/disease/hepatitis/whocdscsrlyo2003/en/index.html